ویولن

همه چیز درباره ویولن
بیوگرافی سیاوش زندگانى یكى از ویولنیست‏هاى خوب و شیرین ‏پنجه ‏ى ناحیه‏ ى جنوب كشور، سیاوش زندگانى است كه به سال 1321 خورشیدى در شهر صنعتى آبادان چشم به جهان باز كرد و از همان زمان كودكى خون گرمى مردم جنوب ایران به خصوص خطه‏ ى خوزستان را با خود به ارث برد . سیاوش زندگانى، از سن هفت سالگى با نواختن فلوت آشنا شد و پس از دو سال همكارى خود را با رادیو آبادان (شركت نفت) آغاز كرد، در واقع وى از 9 سالگى همكارى خود را با مؤسسات هنرى كشور شروع نمود كه این از استعداد خاص و ویژه این كودك هنرمند بود. وى مدت دو سال همكارى خود را با این رادیو ادامه داد و در اركسترهاى گوناگون مشغول فعالیت شد و در یازده سالگى با ویولن و نواختن آن آشنا شد و در تلویزیون آبادان (كانال 3) هفته‏ اى یك شب به صورت زنده مشغول تكنوازى و اجراى برنامه گردید، سپس اركسترى را بوجود آورد و با خوانندگان آماتور شهر آبادان و حومه اقدام به اجراى برنامه ‏هاى موسیقى گردید. سیاوش زندگانی سیاوش زندگانى، در سن بیست سالگى به تهران آمد و همكارى خود را با سازمان رادیو و تلویزیون ایران آغاز كرد و پس یك سال كه از ادامه همكارى وى با این سازمان گذشت، به سمت كارمند دبیرخانه و تهیه‏ كننده موسیقى مشغول كار شد و در ضمن تكنوازى ویولن و اداره اركستر، آهنگ‏سازى را نیز به عهده داشت. وى آهنگ‏هاى زیبا و جالبى ساخت كه اكثراً در تلویزیون ضبط شد و چند آهنگ هم با خوانندگان مختلف در برنامه ‏هاى گوناگون اجرا كرد و در برنامه ‏هاى تكنوازان با گروه‏هاى مختلفى به اجراى برنامه ساخت. روز به روز آوازه شهرت ساز وى در سراسر آبادان بیشتر مى‏شود تا جایى كه مسئولین رادیو آبادان از وى دعوت به عمل آوردند كه تا در آن رادیو با ایشان همكارى نماید و او این دعوت را پذیرفت و سالیانى با این رادیو همكارى كرد. زمانى بود كه هنرمند ارجمند پرویز یاحقى همراه ایرج و تنى چند از هنرمندان مقیم تهران به آبادان آمده بودند به پرویز یاحقى خبر مى‏دهند كه هنرمندى در این شهر است بنام سیاوش زندگانى كه سبك و سیاق نوازندگى او نظیر شما مى‏باشد. آقاى یاحقى اظهار علاقه مى‏كند كه ساز وى را بشنود و سیاوش را به پرویز یاحقى معرفى مى‏كنند و او در حضور یاحقى شروع به نواختن قطعاتى در مایه ‏هاى مختلف موسیقى ایرانى مى‏كند، پرویز یاحقى از نوازندگى وى خرسند مى‏گردد و كارتى به وى مى‏دهد كه به تهران جهت اجراى برنامه در رادیو بیاید و او این دعوت را به كمال میل مى‏پذیرد و پس از چندى به تهران مى‏آید ولى مسئولین وقت رادیو و جوى كه در آن زمان بر فضاى آن دستگاه حاكم بود و جز به آشنایان و نظركردگان خود امكان فعالیت را نمى‏دادند به این جوان بااستعداد و هنرمند را هم ندادند و با اصرار چند نفر از انسان‏هاى خوش‏قلب كه بالاخره در مقابل آدم‏هاى بدطینت در هر كجا وجود دارند، به او مى‏گویند: «خوب حالا كه شما از شهر دورى مثل آبادان آمده‏اید بروید حدود 2 دقیقه وقت براى شما در نظر گرفته‏ ایم در برنامه‏ ى شما و رادیو بنوازید». و او قطعه‏ اى در شوشترى مى‏نوازد كه بسیار مورد توجه حضار قرار مى‏گیرد و همین دو دقیقه وى را در عرصه موسیقى و به دوستان و دوستداران این هنر شناساند و همكارى وى با خوانندگان بزرگ وقت آغاز گشت. لازم به یادآورى است كه سیاوش زندگانى به نواختن كمانچه نیز وارد است و یكى از كمانچه‏ نوازهای خوب و زبردست مى‏باشد». منبع پویاد
 

ماکسیم ونگروف  یک نمونه درخشان و متفاوت است. او به سال 1974 در نووسیبیرسک روسیه و در خانواده ای اهل موسیقی متولد شد. مادرش رهبر گروه کر و پدرش نوازنده ابوا در ارکستر فیلارمونیک نووسیبیرسک بودند. ماکسیم کوچک هنگام حضور در تمرینهای پدرش در ارکستر، با جدیت اعلام کرده بود که از نظر او، جایگاه نوازنده ویولون اول ارکستر بسیار جالبتر از نوازنده ابواست. 
ماکسیم در سن چهار سالگی به تمرین ویولون پرداخت. او پس از شام، در حدود ساعت 8 شب تمرین را آغاز میکرد و تا زمانی که بسیار خسته میشد به تمرین ادامه میداد و پس از آن برای سه چرخه سواری به خارج از خانه رفته تا حدود 3 بامداد به بازی میپرداخت. پدرش به دنبال بهترین معلم موسیقی ممکن، ماکسیم را بدون قرار قبلی نزد گالینا تورچینینووا  برد و جالب اینکه این استاد مشهور موسیقی از بازدیدکنندگانش با گفتن " اوه، منتظرتان بودم" استقبال کرده و ماکسیم را به شاگردی پذیرفت.
 
قبل از آغاز اولین درس، تورچینینووا متوجه شد که ماکسیم را با یک شاگرد سفارشی از طرف مدیر کنسرواتوار -که اصلا بر سر قرار حاضر نشد- اشتباه گرفته است. وی معلمی سختگیر بود و شاگرد کوچک او تا پنج درس متوالی از نواختن حتی یک نت، سرباز زد. تورچینینووا به مادر ماکسیم اعلام کرد که شاگردش را اخراج خواهد کرد و ماکسیم با دیدن اشکهای مادر، ویولون را برداشته و هر 17 درس خود را –که پنهانی تمرین میکرده- از حفظ اجرا میکند. تورچینینووا با گفتن اینکه " ویولونیستی مانند ماکسیم هر صد سال یک بار ظهور میکند" به کار با شاگرد جوان خود ادامه میدهد.
هنگامی که ماکسیم هفت ساله شد، دولت اجازه نقل مکان به مسکو را برای خانواده ونگروف صادر کرد تا وی بتواند در بهترین مدرسه کشور برای کودکان مستعد در موسیقی به تحصیل بپردازد. تکنیک او در سن ده سالگی به خوبی صیقل یافته و آراسته شده و اکنون زمان آن فرا رسیده بود تا ماکسیم به آموختن موضوعات تئوری و تفسیری موسیقی بپردازد.
پروفسور زاخار برون Zakhar Bron، استاد کنسرواتوار چایکوفسکی Tchaikovsky Conservatoryو دستیار سابق ایگور اویستراخ  (ویولونیست متولد 1931، ادسا و فرزند دیوید اویستراخ ویولونیست و استاد موسیقی مشهور اوکراینی)، استاد بعدی ماکسیم بود. او این نابغه جوان موسیقی را به یک موسیقی دان کامل و فاضل مبدل کرد.
پس از گذشت پنج سال و نیم در سمت شاگردی برون، ونگروف آماده ورود مستقل به دنیای موسیقی بود. " من یک سال بدون داشتن استاد به کار پرداختم زیرا میخواستم ببینم موسیقی واقعا برای من چه معنایی دارد و چرا میخواهم آنرا ادامه دهم. این دوره ای بود که در آن فرصت یافتم با رهبران بزرگی چون بارنبویم ، روستروپوویچ Rostropovich و آبادو Abbado کار کنم و آنها بسیاری از نکات اساسی را به من آموختند. من متوجه شدم که اکنون زمان آن رسیده که دانسته هایم را نه تنها با نواختن که با تشویق دیگران به نواختن، با دیگران درمیان بگذارم."
 در سال 1995، او اجرای خود از اولین کنسرتو ویولونهای شوستاکوویچ  و پروکوفیف را با کمپانی  ضبط نمود. این CD موفق به دریافت جایزه بهترین ضبط کنسرتو و بهترین صفحه سال از  یکی از پر اهمیت ترین جوایز در موسیقی کلاسیک- و کاندید دریافت دو جایزه گرمی شد. ونگروف این موفقیت را با تعداد بسیاری آثار ضبط شده دیگر ادامه داد که اجرای او از کنسرتو ویولون دوم شوستاکوویچ و پروکوفیف از آن جمله اند. این دو اثر نیز در سال 1997 موفق به دریافت جایزه مهم ادیسون شدند. او همچنین جایزه هنرمند جوان سال را از  دریافت نمود.
ماکسیم ونگروف در سال 1997 به عنوان نماینده موسیقی یونیسف  انتخاب شد.او اولین موسیقی دان کلاسیکی است که تا کنون به این مقام برگزیده شده است. در این سال او در اجرای آغاز فصل ارکستر فیلارمونیک نیویورک نیز شرکت کرد.
ونگروف به طور منظم با ارکسترهای مهم و رهبران برجسته همکاری کرده و هم به عنوان تک نواز و هم به عنوان رهبر فعالیت داشته است
 
منبع : تاپ موزیک

 

90556976382899892859.jpg 

عده ای بر این باور هستند که ویولن زدن کاریست بس دشوار.

بسیاری از هنرجویانی که به این ساز روی می آورند پس از

مدتی از ادامه باز مانده و دلسرد میشوند و یا به سازی دیگر

روی آورده و یا به طور کلی با دنیای موسیقی وداع میکنند.

بالاخره سلطان سازها باید هم سخت باشد.

درمورد ویولنیست شدن از بتهوون نقل میکنند:

"برای ویولنیست شدن روزانه هشت ساعت تمرین تا

سی سال لازم است."

در اروپا به ویولن ساز شیطانی نیز گفته اند.

میگویند ویولن همچون اسب چموش و سرکشی است که به

هرکس سواری نمیدهد.به راستی که رام کردن این اسب سرکش

ارده ای آهنین میخواهد.اما خوشا به سعادت آن کس که این

اسب چموش را رام کرده و چه سواری ها که با آن نکرده و چه

بسیارند کسانی که گوش و جان به نوای این سواری سپرده اند و

خود را خوشبخت عالم یافته اند.

منوهین درباره ویولنیست میگوید:" نوازنده ی ویولن موجودی است

مستقل .هیچ دست بیگانه ای در ملک طلق او اختیار ندارد.

هیچ گوشی جز گوش او زیر و بم صدا را تعیین نخواهد کرد.

او به تنهایی مخدوم است و خادم به محض اینکه آرشه اش ساز را

لمس کند چالشی شگفت انگیز آغاز میشود.در این چالش که

بی وقفه ادامه می یابد کسب پیروزی به تمامی بر عهده ی خود

اوست.این ارتباط بین ویولن و نوازنده اش است که این ساز را

منحصر فرد ساخته.


 83064445666698836650.jpg


ویولنیست واقعی حق ندارد خسته شود .گرچه ممکن است با

ناکامی هایی مواجه شود اما هرگز نباید از پا بیفتد" شبی پس از

کنسرتی که فریتز کرایسلر ویولن زن و آهنگساز بنام قرن بیستم

برگزار میکند یکی از مخاطبان کنسرت آن چنان تحت تاثیر قرار

میگیرد که کرایسلر را در آغوش گرفته و میگوید :

"دوست داشتم تمام زندگی خود را بدهم در عوض مانند

شما ویولن بزنم.

" کرایسلر در پاسخ میگوید:(من هم همین کار را کرده ام)

آری برای تسلط یافتن براین تکه چوب و تارهایش باید زندگی داد.

کسانی را میشناسیم که این اسب سرکش را رام کرده اند.

اویستراخ هایفتز میلشتاین اشترن شاهام ریچی و ...

 

 

ایزاک پرلمن را هم میتوان به نام های بالا اضافه کرد.کسی که به

راستی اراده ای آهنین دارد.پرلمن با تکنیک بی عیب و ویرتوئوزیک

خود بسیاری از شنوندگان خود را محظوظ نموده.کسی که توانایی

اجرای هر نوع قطعه اعم از کلاسیک جاز کانتری جیبسی

سینمایی و... را داراست

 25828592064574174000.jpg

 

ایزاک پرلمن در 31 آگوست 1945 در جافا منطقه ای از تل آویو

پایتخت کشور اسراییل به دنیا آمد.وی را به عنوان یکی از بهترین

ویولنیست های قرن بیست وبیست ویکم میشناسند.

شاید در بین ویولنیست هایی که در قید حیات هستند نتوان کسی

را بالاتر از پرلمن یافت

پرلمن زمانی که کودکی خردسال بود با شنیدن یک رسیتال ویولن

از رادیو به این سازعلاقه مند شد و تصمیم گرفت ویولنیست شود.

وی فراگیری ویولن را در سنین پایین کودکی در آکادمی موسیقی

تل آویو شروع کرد.

استعداد او از همان دوران کودکی به خوبی نمایان بود.

تنها اندکی پس از فراگیری به برگزاری کنسرت با ارکسترهای

محلی پرداخت و زمانی که فقط ده سال داشت اولین بار به

عنوان سولیست رسیتال برگزار کرد.

در زمان کودکی با فاجعه ای بد یعنی فلج اطفال
مواجه بود

که در چهار سالگی به آن دچار شد که هنوز هم از این

بیماری رنج میبرد

به پاهاش اگه توجه کنین بریس (bereis‌) رو می بینین که تو پاش هست

 

 وی به کمک عصا راه می رود و در کنسرت ها نشسته

بر روی صندلی ویولن مینوازند.

این جاست که اراده آهنین او خودنمایی میکند.

به راستی که همین اراده است که پرلمن را

پرلمن کرد.


ایزاک پرلمن زمانی که 13 سال داشت در یک برنامه مردمی

تلویزیونی در نیویورک شرکت و توجه بینندگان برنامه را به خود

جلب کرد.

همین برنامه برای او کافی بود تا استعداد سرشار خود را به نمایش

بگذارد. به او اقامت در شهر نیویورک و جایزه تحصیل در جولیارد دادند.

در مدرسه جولیارد از محضر استادان مسلم موسیقی همچون

ایوان گالامیان و دروتی دلای بهره برد. دوری کاری وی به عنوان

نوازنده حرفه ای ویولن در سال 1963 آغاز شد. در این سال کنسرتو

ویلن فا دیز مینور وینیاوسکی را به همراه ارکستر انجمن ملی در

کارنگی هال نیویورک به مرحله اجرا گذاشت. البته این اجرا چندان

موفقیت آمیز نبود و پرلمن مورد انتقاد و نکوهش قرار گرفت.

بسیاری از منتقدین بر این باور بودند که وی در اجرای دقیق و واضح

پاساژهای بسیار دشوار این اثر ناتوان بوده است.


اما ویولنیست جوان ما مایوس نشد و با صلابت به راه خود ادامه داد

و یک سال پس از این واقعه در سال 1964 اولین جایزه خود را در

رقابت ویولن لوینتریت در نیو یورک کسب کرد

 

09227323446721701528.jpg



در سال 1965 وی دیگر به عنوان یک نوازنده ی جهانی مطرح بود.

از این دوره به بعد شروع به ضبط صفحه کرد و تورهایی را برگزار نمود.

در اولین قدم به زادگاه خود اسراییل باز گشت و اقدام به برگزاری

هشت کنسرت با ارکستر فیلارمونیک اسراییل کرد.

از جمله تورهای هنری وی میتوان تور لندن به همراه ارکستر

سمفونیک این شهر در سال 1968 تور سالزبورگ به همراه ارکستر

فیلارمونیک وین در سال 197۲وتور هنری سال 1990 در شوروی

سابق به همراه ژوبین مهتا و فیلارمونیک اسراییل را نام برد.

این تور هنری با عنوان "پرلمن در روسیه "به صورت دی وی دی

در بازارهای جهانی منتشر شده است.در این دوره مشغول به

کار فرهنگی در کاخ سفید نیز شد و مستر کلاس برگزار نمود.

هنگامی که کنسرتو ویولن دیوسان و دشوار سیبلیوس را اجرا کرد

منتقد موسیقی هاوارد کلین در نیویورک تایمز او را مورد تحسین

وستایش قرار داد و اجرای وی را یکی از بهترین اجراهای ارائه

شده از این اثر توصیف کرد.

هاوارد کلین که به وجد آمده بود در نیویورک تایمز نوشت:

"چه نوازندگی شور انگیزی.چه سونوریته ی گرم و دلنشینی

گویی در بخش هایی از فلاژوله های موومان سوم پرلمن با ویولن

خود سوت میزند!...

 

 
55944200301024820147.jpg

با توجه به عظمت ویولن و سازگاری این ساز با فرهنگ ها و

سبک های مختلف پرلمن به نوازندگی در حیطه موسیقی کلاسیک

بسنده نکرد. وی در زمینه موسیقی جیبسی و فولکلریک هم فعال

بوده و در این زمینه صفحه هایی ازاو موجود است.

اجرای وی از زیگونروایژن -که ساراسات با الهام از موسیقی محلی

کولی ها اقدام به ساخت آن کرد یکی از بهترین اجراهای ارائه شده

از این اثر میباشد.


در زمینه موسیقی آثار سینمایی نیز همکاری او با جان ویلیامز

آهنگساز بزرگ فیلم قابل تحسین است. این آهنگساز بزرگ که

در گذشته برای موسیقی فیلم ویولن زن روی بام با ایزاک اشترن

همکاری هایی داشت موسیقی فیلم فهرست شیندلر را به

پرلمن تقدیم کرد و پرلمن با اجرای قطعات سولوی این اثر به دریافت

جایزه آکادمی در سال 93 نایل آمد.

به طور کلی پرلمن رپرتوار بسیار گسترده و فراگیری دارد .در این

رپرتوار انواع فرمهای موسیقی اعم از سونات کنسرتو وحتی انواع

انکورهاو ملودی ها شامل کلیه ی دوره های موسیقی اعم از

باروک کلاسیک رمانتیک و مدرن به چشم میخورند.به همین دلیل

نمیتوان پرلمن را متخصص اجرای آثاری مربوط به مکتب و یا دوره ای

خاص دانست.در واقع شعور ودرک بالای موسیقیایی او باعث شده

از باروک تا مدرن را به نحو احسن بنوازد.

اجرای پرلمن از چهار فصل ویوالدی از باروک اجرای کنسرتو سل

ماژور موزارت از دوران کلاسیک اجرای کنسرتو ویولن بتهوون از

دوران رمانتیک و اجراهای کنسرتو ویولن شوستاکوویچ و وکالایز

راخمانینوف از موسیقی سده بیستم هر کدام از بهترین اجراهای

ارائه شده از این آثار هستند. در واقع چنین ویژگی در کمتر

نوازنده ای یافت میشود

برای مثال روجیرو ریچی متخصص در اجرای آثار پاگانینی

است و آرتور گرومیو متخصص در اجرای آثار باخ. از نوازندگان نسل

پیش میتوان اویستراخ و هایفتز و از نوازندگان امروزی میتوان گیل

شاهام را مثال زد که چنین شعور بالای موسیقیایی برای اجرای

انواع آثار از مکتب ها و دوره های مختلف را دارا بودند.

پرلمن به عنوان سولیست ویولن با بسیاری از نوازنده های مطرح

دوران خود همکاری داشته که از آن ها میتوان ایزاک اشترن .

  

پینشاس زوکرمان دانیل بارنبویم لین هارل و یویو ما را نام برد.

او به مناسبت شصتمین سالگرد ویولنیست شهیر ایزاک اشترن

با همکاری خود او و ژوبین مهتا به همراه ارکستر فیلارمونیک

نیویورک صفحه ای را به بازار عرضه نمودند که در آن اثاری از باخ

موزارت و ویوالدی اجرا شده بود.

اکومپانیمان های وی در سال های اخیر ساموئل سندرز و

ولادیمیر اشکنازی بوده اند که حاصل همکاری پرلمن و اشکنازی

چند جایزه گرمی در زمینه نوازندگی موسیقی مجلسی بوده است


علاوه براین پرلمن با بسیاری از رهبران طراز اول دنیا همکاری

داشته که میتوان همکاری وی با اورماندی برای ضبط کنسرتو

ویولن چایکوفسکی همکاری با بارنبویم برای ضبط کنسرتو

ویولنهای برامس و بتهوون همکاری با آندره پروین برای ضبط

کنسرتو ویلن های مندلسون و سیبلیوس و همکاری با

جیمز لیواین برای ضبط کنسرتوهای موزارت را نام برد.

اکثر اجراهای پرلمن توسط لیبل ای ام آی کلاسیک ویا دویچه

گرامافون منتشر شده اند در سال 1995 هنگامی که 50 سال

داشت به عنوان هنرمند سال از سوی مدیران ای ام آی انتخاب

شد و در همین سال قرارداد پنج ساله ای با این شرکت امضا

نمود.

پرلمن در سال 1987 به اسراییل باز گشت و به همراه ارکستر

فیلارمونیک کشور نامبرده کنسرتهایی رادر کشور های بلوک شرق

برگزار نمود.

 


ایزاک پرلمن و جان ویلیامز

 

وی همچنین در سال 1990 کنسرت هایی را با همان ارکستر در

چین و هند برگزار نمود. ایزاک از یک ساز استرادیواریوس استفاده

میکند که نام آن سویل است.این ساز در سال 1714در شهر کرمونا

ساخته شده و سازیست بسیار زیبا .از سال 1902 که شخصی به

نام سویل این ساز را خریداری کرد این ساز سویل نام گرفت.

در سال 1950 لرد یهودی منوهین این ساز را خریداری کرد و در

نهایت در سال 1986 در اختیار پرلمن قرار گرفت.

از سال 1997 پرلمن به رهبری ارکستر روی آورده و در اکثر

اجراهای اخیر هم به عنوان سولیست و هم به عنوان رهبر ایفای

نقش نموده. به عنوان رهبر با بسیاری از ارکسترهای بزرگ ایالات

متحده همچون ارکسترهای فیلادلفیا شیکاگو و لس آنجلس

همکاری داشته و درسال 2001 به عنوان رهبر میهمان ارکستر

سمفونیک دیترویت انتخاب شد.در سال 2005 پرلمن رهبری

بر روی سکوی ارکستر های سیاتل شیکاگو و فیلارمونیک

نیو یورک را نیز تجربه کرد.

یکی از آخرین کنسرت های پرلمن در22 ژانویه 2006 در ونکوور

کانادا برگزار شد که پرلمن به همراه ارکستر سمفونیک این شهر

کنسرتو ویولن بتهوون را اجرا کرد.

در پایین لیستی از جایزه های گرمی کسب شده توسط پرلمن

می آید تا بتوانید به عظمت این نوازنده پی ببرید:

 


جوایز گرمی در بخش نوازندگی موسیقی مجلسی:
پرلمن و بارنبویم : برامس سه سونات ویولن وپیانو(1991)
پرلمن واشکنازی و لین هارل : تریوهای پیانوی بتهوون (1988)
پرلمن اشکنازی و هارل: چایکوفسکی تریو در لا مینور(1982)
پرلمن و زوکرمان : دوئت شوستاکوویچ و پروکفیف سونات برای

دو ویولن(1981)


پرلمن و اشکنازی : سوناتهای ویولن بتهوون (1979)


جوایز گرمی در بخش نوازندگی سولیست به همراه ارکستر:
پرلمن و سی جی اوزاوا:البوم امریکایی آثاری از برنشتاین و..(1996)
پرلمن و زوبین مهتا :شوستاکوویچ و گلازونف کنسرتو ویولن(1991)
پرلمن ولیواین : موزارت کنسرتو ویولن 2و4(1988)
پرلمن و بارنبویم: کنسرتو ویولن الگار(1983)
پرلمن مهتا اشترن وزوکرمان: آلبوم شصتمین سالگرد اشترن(1982)
پرلمن وروستروپوویچ:برامس دوبل کنسرتو(1981)
پرلمن و سی جی اوزاروا : کنسرتو ویلنهای استراوینسکی و برگ(1981)
پرلمن و ارکستر فیلارمونیک لندن: چهار فصل ویوالدی(1976)

جایزه گرمی در بخش بهترین آلبوم موسیقی کلاسیک:
پرلمن و کارلو ماریا جولینی : کنسرتو ویولن برامس (1979)
جایزه گرمی در بخش بهترین طراحی آلبوم موسیقی کلاسیک :
پرلمن اشترن زوکرمان و ژوبین مهتا:شصتمین سالگرد آیزاک اشترن(1982)

علاوه بر جوایز گرمی پرلمن در زمینه موسیقی فیلم جوایزی

همچون آکادمی و اسکار را از آن خود کرده است.یکی از افتخارات

وی دریافت جایزه از دست بزرگانی همچون پرزیدنت ریگان و پرزیدنت

کلینتون میباشد. شاید هم یکی از افتخارات کلینتون این باشد که

به پرلمن جایزه داده است!

پرلمن در حال حاضر به تدریس موسیقی مشغول است و هر

تابستان در "برنامه موسیقی پرلمن" به طور تمام وقت به شاگردان

با استعداد درس میدهد. هنر ایزاک پرلمن این است که توانسته

ایزاک پرلمن باشد.source  violin

 
داشتن انقباضات عضلانی و همچنین استرس در هنگام نواختن را در هنگام تمرینات کمتر متوجه میشوید، چراکه در زمان تمرین با خیالی آسوده در خانه و برای خودتان مینوازید! اما چرا وقتیکه که برای کنسرت و یا اجرا در برابر دیگران حاضر میشوید این استرس و انقباضات خود را نشان میدهد؟ در این مقاله به ذکر چند نکته بسنده میکنیم و سعی میشود تا در مطالب آتی به سراغ حافظه ناخود آگاه و خود آگاه برویم و کشف این نکته که در هنگام تمرین و اجرا چه اتفاقی برای نوازنده می افتد.

چندین مورد که موجب استرس در نوازندگی میشود :


تمرین طولانی مدت بدون هیچ وقفه و استراحت بالاخص نوازندگی با سرعت بالا که زمانی برای استراحت عضلات در آن وجود نداشته باشد. تمرینات بیش از حد ناشی از هراس و اضطراب ناشی از کنسرت و امتحان نیز میباشد؛ هنگامی که باید یک قطعه جدید را در یک زمان کوتاه اجرا نمایید و یا زمانیکه اجرایی در برابر تماشاگران دارید و همچنین در زمان امتحان.

بعد از یک وقفه کوتاه یا بلند مدت در نوازندگی و یا هنگامی که به تعطیلات رفته اید و دور از ساز هستید بعد از آن یک تمرین کافی و طولاتی نباید انجام گیرد بلکه باید بتدریج و رفته رفته بر مقدار تمرین خود اضافه نمایید.

نوازندگی با استیل غیر صحیح مانند وضعیت اشتباه در نوازندگی و یا نشستن نا صحیح دردهایی را در ناحیه کمر و گردن و بازو ایجاد مینماید. تکنیک اشتباه بیشترین تاثیرات را در گرفتگی های عضلانی دارد.

در هنگام تمرین درگیر کردن تمامی عضلات و ایجاد یک تعادل میان آنها الزامیست؛ بعنوان مثال تمرین بر روی یکی از دست ها و عدم تمرین دست مقابل صحیح نیست و یا تمرینات متعدد تکنیکی تنها برای یکی از دست ها و در حالتی موشکافانه تر نیز وقتی در تمرینات انگشتان شما رو به پایین است (بر روی کلاویه و ...) باید تمرینی را نیز انجام دهید تا انگشتان در جهت مخالف نیز تحرک داشته باشند.

ایجاد هرگونه زاویه نامناسب و غیر استاندارد در دست ها؛ فشار بر روی مچ ها و انجام حرکات بی مورد.

بی تحرکی و تکان ندادن مچ در مدت طولانی نیز موجبات انقباضات عضلانی میشود. انجام تمرینات با فشار آوردن بیش از حد بر روی انگشتان و ساز؛ این بیشتر در مواقعی رخ میدهد که دست چپ و راست شما هنوز به تفکیک عصبی - عضلانی مناسبی نرسیده است؛ هنگامی که دست راست محکم مینوازد دست چپ نیز محکم سیم و یا بر روی کلید ها فشار می آورد.

پرت کردن با فشار انگشتان بالاخص هنگامی که میخواهید با صدای بلندتری بنوازید.

تحت تاثیر قرار گرفتن از استیل و نوازندگی سایر نوازندگان! و خطر قبول اینکه همه نوازندگان میتوانند تمریناتی یکسان و مدت تمرین مشابه انجام دهند.

انجام حرکات غیرمعقول و منقرض شده مانند زدن تمامی اتودهای شوپن بصورت پشت سر هم! این کار برای تمامی نوازندگان پیانو غیرقابل تصور و اجرا است و بستگی به نیرو و توانایی و حتی فیزیک بدنی شما دارد. برخی از نوازندگان بدنی قوی و ساختاری قدرتمند دارند و چنین تجربیاتی برایشان مشکلی ایجاد نمی نماید حتی اگر دارای تکنیک و استیلی ضعیف باشند.

داشتن ایده آل های غیر منظقی مانند گذاشتن آلبومی از یک نوازنده حرفه ای و همزمان گوش دادن و نواختن!

قطعه ای که برای یک پیانیست بخاطر فیزیک بدنی مناسب نیست مانند قطعاتی که احتیاج به این دارد که انگشتان بیش از حد باز شوند (کشش بیش از حد) مانند قطعاتی از راخمانینف و یا برامس که در آن انگشتان در اواسط قطعه برای تکرار اکتاو و آکورد بیش از حد باز میشوند مانند قطعه "The Erl King" از شوبرت یا شش "Hungarian Rhapsody" از لیست

کسالت و افسردگی و یا داشتن استرس های ذهنی

اعتیادی سخت به تمرین نه انجام آن با لذت

عدم تطابق با محیط جدید مانند عوض کردن محل تمرین

اضطراب از اجرا و ترس از صحنه

ترس از انتقادات بالاخص در نوازندگان جوان

طرز برخورد نا مناسب معلم و خانواده و دوستان

نکته ای برای معلمان: خطر زمانیست که یک معلم تمامی هنرجویان را با یک شیوه و روش تکنیکی آموزش میدهد.

احساس نداشتن مشکل و یا عدم مسوولیت نسبت به جایگاه خود در گروه بالاخص در نوازندگانی که به عنوان همراه در گروه مینوازنند مانند نوازنده پیانو همراه که فکر میکند که مشکلی ندارد و احتیاجی به تمرین و یا گرم کردن ندارد، این مورد در نوازندگان در ارکستر و غیره نیز وجود دارد.این عدم تمرین گاهی اوقات در هنگام اجرا با وجود یک رهبر مقتدر و یا رهبری با تجربه، موجبات استرس های فراوانی برای نوازنده میشود!

انتخاب ورزشی نا مناسب و فعالیتهایی که شاید به موسیقی ربطی نداشته باشد اما تاثیر فراوانی در نوازندگی شما دارد.

منبع : گفتگوی هارمونیک

 
انتخاب یک بالشتک مناسب بسیار مهم بوده و می تواند تاثیر بسزایی بر راحت تر نواختن ویلن داشته باشد....

 

نوع مرغوب این بالشتک ها، که دارای قابلیت تنظیم ارتفاع در دو طرف خود است، میتواند مناسب ترین وضعیت ارتفاعی را به شکلی مطلوب در اختیار نوازنده قرار دهند و از دیگر سو، این بالشتک ها که در نقاط پایه ای خود به صورت مفصلی به بدنه اصلی متصل می گردند قابلیت چرخش محدود پایه ها را به بالشتک می دهد که باعث می گردد تا این ابزار از حالت بی انعطافی خارج گشته و به وضعی مناسب بدن نوازنده با ساز ارتباط یابد.

نکته مهمی که باید در این بالشتک ها رعایت گردد، وضعیت طراحی صحفه کف بالشتک و چگونگی طراحی قوس آن است، بطوریکه بالشتک کاملا بتواند از طرفی بر شانه قرار گرفته و از طرف دیگر بر روی استخوان ترقوه و کناره قفسه سینه بنشیند. بر روی صفحه کف باید از فوم یا ابر با ضخامت مناسب پوشانده شده باشد و از استفاده از بالشتک هایی که در آنها از فوم استفاده نشده و یا جنس فوم آنها کیفیت نبوده و دوام ندارند، توصیه نمی شود. در بالشتک های مرغوب پایه ها قابلیت فاصله گیری عرضی از یکدیگر راداشته و بر این اساس می توانند در ویلن هایی با اندازه های متفاوت پشت به پشت کاسه پایینی بکار روند. این قابلیت همچنین باعث می گردد تا بتوان محل قرار گیری بالشتک بر کاسه پایینی را تغییر داد و کنترل و تسلط بهتری بر ساز بدست آورد.

در اینجا باید به یکی از مهمترین مزایای استفاده از بالشتک توجه داشت و آن عدم تاثیرگذاری بالشتک در صدای حاصله از ویولن است. بالشتک باعث می گردد تا بخشی از صدای ساز که به هرحال از طریق صفحه پشتی خارج می گردد جذب پارچه لباس نوازنده نگردد و صدایی خالص از ساز حاصل گردد. ( جالب اینجاست که پارچه های با جنس های متفاوت، می تواند تاثیرات متفاوتی بر صدای ساز گذارد که امتحان آنرا برای علاقه مندان می گذاریم.) منبع  پویاد ویولن

 
اضطراب در نوازندگی؟ اضطراب در اجرا در بیشتر موارد به صورت ناخودآگاه برای نوازندگان بوجود می آید. فرض کنید در هنگام اجرا ناگهان فکر و تمرکزتان معطوف به شخصی می شود که در ردیف جلویی پای خود را در هنگام اجرای شما به زمین می کوبد، ناگهان ترس از اینکه نت ها در ضرب و زمان مشخص اجرا نکنید، وجود شما را فرا می گیرد. ناگهان صدای صحبت کردن تعدادی از اشخاصی که در صحنه حضور دارند، باعث میشود که شما از خود این سوال را بکنید، که آیا کراواتم ر به درستی گره نزده ام؟ آیا آنها درباره اینکه من چندین نت را جا انداخته ام سخن می گویند؟ آیا تفسیر من از قطعه درست است؟ بعد از اجرا معلم گیتارتان بر سر شما فریاد خواهد کشید؟ دوستانتان که برای مشاهده اجرای شما در سالن حضور دارند، درباره شما چه خواهند گفت؟دانش آموزان شما در باره شما پس از اجرا چه خواهند گفت؟ دستانات شروع به عرق کردن و لرزیدن می کند و سپس سرد می شود. شاید بهتر است نوازندگی را از این پس رها کنم………… جملات بالا برایتان آشنا نیست؟ باور کنید که شما تنها کسی نیستید که از این موضوع رنج می برید. اضطراب در اجرا بسیاری مشکل بسیاری از نوازندگان مبتدی و حتی پیشرفته است. اینکه حالت پارانویایی در هنگام اجرا در وجود شما به صورت مبتکرانه خلق می شود تا از شما در هنگام اجرا دفاع کند امر خوشایند و مفیدی است. همه ی این ها زمانی شروع می شود که ذهن شما منحرف می شود و تمرکز خود را از دست می دهد. این امر می تواند بوسیله ی چیزهای کوچکی که موجب کاهش تمرکز شما یا از بین بردن آن در هنگام نوازندگی شود بوجود می آید که نتیجه آن اختلال در حافظه، اشتباهات تکنیکی و ترس از اجرا می تواند باشد. این مشکل را می توان با مرور کردن و فکرکردن برروی بعضی از نکات پیش از رفتن برروی صحنه از بین برد. چند سال پیش پس از تجربه ی اجرایی نا موفق و با شاخصه هایی که در قسمت قبلی ذکر کردم تصمیم گرفتم که نکاتی را که باعث از بین رفتن تمرکز من در هنگام نوزاندگی می شود جستجو کنم و هم اکنون نتیجه این تحقیق را به صورت شش قانون طلایی برای اجرایی با تمرکز کامل برای شما ذکر می کنم. من همیشه قبل از اجر این قوانین را برای خود مرور می کنم و سپس برروی صحنه می روم. در کنار آن دانش آموزان من با تکیه بر این نکات تواسته اند نتایج مفید و قابل توجهی را بدست آوردند و خودشان نیز پس از استفاده از این روش بسیار متعجب شده اند که چگونه مشکل آن ها در مورد اضطراب در نوازدگی به سرعت از بین رفته است. قانون طلایی اول: قبل از اجرا باید به خودتان یادآوری کنید که شما بیشترین تمرین ها را برای استفاده کامل از توانایی هایتان در نوازندگی انجام داده اید. این بار شما از تاثیرگذارترین توانایی هایتان در هنگام تمرین استفاده کرده اید. البته این درست است که نواتزندگی شما به مرور زمان پیشرفت خواهد کرد اما هم اکنون شما قصد دارید توانایی ایتان را به بهترین وجه ممکن به نمایش بگذارید. هم اکنون زمان تمرین به پایان رسیده است و شماد قصد استفاده از خلبان اتوماتیک خود استفاده کنید. برای مثال شما الگوهای مختلف انگشت گذاری و نکات مختلفی همچون دینامیک در نقاط مختلف قطع را تمرین کرده اید دیگر نباید در مورد سختی و چگونگی پشت سر گذاشتن آن ها فکر کنید. راحت ترین ویژگی خلبان اتوماتیک این ست که همه چیز به صورت نا خودآگاه شروع به کار می کند. پس وقیتی اجرایتان شروع می شود تنها چیزی که نیاز دارید این است که به خلبان اتوماتیک خود اعتماد کنید تا از پس مامی این کارها به صورت خودکار برآید. دیگر نیازی نیست که به سختی ها و تلاش هایی که برای نواختن و پشت سرگذاشتن قطعات کرده اید فکر کنید. قانون طلایی دوم: هرگز برای خودتان قضاوت نکنید که چه اتفاقی می تواند یا قرار است پیش بیاید. خود داوری در هنگام اجرا کاری بیهوده و عبث است، زیرا باعث می شود که شما به گذشته یا به آینده فکرکنید و هرآنچه از نظر فکری و روانی در حال حاضر برایتان اتفاق می افتد از بین برود. اگر قضاوت شما مثبت یا منفی باشد، این قضاوت اگر به صورت شفاهی باشد هرگز نمی تواند مفید باشد و تنها زمانی مفید است که صورت احساس و حس درونی باشد. بهتر است تا قضاوت را به پس از اجرایتان موکل کنید و پس از مشاهده واکنش دیگران دست به قضاوت بزنید. سعی کنید اگر قصد قضاوت درباره خودتان را دارید، آن را بدون بیان شفاهی حس کنید،خیال و قصد خود را تقویت کنید. برای مثال زمانی که قصد استفاده از کرشندو را دارید ، سعی کنید که از درون و ارداه خودتان برای این انجام این کار کمک بگیرید. گفتار و قضاوت شفاهی هیچ تاثیری در کار شما ندارد، بلکه اراده و قصد شما برروی عمل شما تاثیر مستقیمی می گذارد. قانون طلایی سوم: هرگز به چگونگی واکنش حضار در سالن فکر نکنید. اکثر نوازندگان در زمان اجرا به این فکر هستند که معلم موسیقی شان، هم دانشجویانشان، نامزدشان،همسر یا شوهرشان،منتقدان موسیقی و یا موسیقی دانان برجسته چه واکنشی را در مقابل اجرای آن ها نشان خواهند داد. تجربه ثابت کرده است که این تفکرات تنها باعث از بین رفتن تمرکز و دقت نوازندگان در لحظه اجرا خواهد شد. برای مثال قرار بود روزی در یک کنسرت غیر رسمی در خانه ای که تعداد معدودی از کردم که تعداد آن ها پانزده نفر هم نمی رسید، برای دوست خود اجرایی داشته باشم. زمانی که وارد خانه شدم، متوجه فردی شدم که قیافه آن شخص برایم بسیار آشنا بود اما نتوانستم او را به خاطر بیاورم. وقتی شروع به اجرای قطعه اول کردم هیچ توجهی به موسیقی نداشتم، بلکه تمام فکرم در حول این موضوع بود که آن شخص کیست. پس از مدتی بیاد آوردم که او یکی از معلمان معروف آواز است و قبلا آشنایی کوتاهی با داشتم. او بدن شک قصد داشت تا با دقت فراوان و تمسخر به قطعه ای از شوبرت که قصد اجرای آن را داشتم گوش فرا دهد . نه تنها در این مورد بلکه در تمام طول اجرا این موضوع برایم بسیار آزار دهنده بود. پس از آنکه اجرایم تمام شد او به طرفم آمد تا با من کمی به صحبت بپردازد. در آن زمان بود که متوجه شدم او یک معلم آواز معرف نیست بلکه نوازنده گیتار باس است و او چیزی جز تعریف درباره اجرای من به زبان نیاورد و از اجرایم بسیار لذت برده بود. بعدا به این موضوع پی بردم که در حال اجرا چه مقدار بیهوده انرژی وتمرکز خود را برروی موضوعی بیهوده تلف کرده بودم. برایم بسیار تعجب آور بود که این مقدار انرژی را صرف چنین موضوع بیهوده ای کرده بودم. سعی کنید همیشه شخصی را در هنگام اجرا در بین حضار برای خود تصور کنید که به اجرای شما توجهی نمی کند و اهمیتی به آن نمی دهد. قانون طلایی چهارم: همیشه سعی کنید در صحنه باشید نه در میان شرکت کنندگان. سعی کنید فرستنده باشید نه دریافت کننده، در میان موسیقی باشید، در لحظات باشید.شما هرگز نمی توانید در یک لحظه نوازنده و شنونده باشید. از پاسخ گویی به شنوندگان پرهیز کنید. وظیفه شما برروی صحنه چیزی جز برقرار کردن ارتباط با شنوندگان نیست. برای انجام چنین کاری باید در لحظات حضور داشته باشید و هرگز ذهنتان را در هنگام نوازندگی به قسمت های قبلی که اجرا کرده اید مشغول نکنید. برای مثال فرض کنید، قصد دارید قطعه ای را که با آن قبلا آشنایی داشته اید، اجرا کنید و زمانی که شروع به اجرا می کنید چشمتان برریو هرنتی که می رود به صورت طبیعی آن را اجرا می کنید.(منظور حالت Sightreed است.) چنین حالتی به شما آرامش،تمرکز و دقت فراونی را در نوازندگی می دهد. قانون طلایی پنجم: در بین ویژگی ها و توانایی هایتان در نوازندگی، مهمترین ویژگی را برای خودتان مشخص کنید. البته باید بگویم در هنگام نوازندگی هرگز درباره این ویژگی فکر نکنید، تنها قبل از رفتن به صحنه، زمانی که برروی پنج قانون دیگر فکر می کنید به این نکته نیز فکر کنید. برای مثال من شخصا تاکید زیادی برروی استیل نشستن نوازنده داشته ام. برای بعضی ها می تواند نوازندگی بدون هیچ گونه فشار مهم باشد. مهم این است که این ویژگی در آن زمان برای تان چیست؟ سعی کنید یک ویژگی را که اهمیت زیادی برای آن قائل هستید انتخاب کنید و هرگز بیش از یک ویژگی را برای خود انتخاب نکنید. این عمل باعث می شود تا با تمرکز بیشتری برروی آن فکر کنید. قانون طلایی ششم: لذت ببرید! به یاد داشته باشید در زمان اجرا شما باید آنچه را که به سختی برروی آن تمرین کرده اید با شنوندگان تقسیم کنید. در اینجا شما قصد لذت بردن از اجرایتان را دارید، نه آنکه اشتباهات در نوازندگی و تفسیرهایتان از موسیقی را برطرف کنید. اکثر نوازندگان با ذهنیت انتقاد از خود، برروی صحنه می روند، بلکه این ذهنیت و تفکر مناسب تمرین های قبل از اجرا است. سعی کنید به احساسات خود را در هنگام اجرا حاضر کنید. هرگز نگذارید که اشتباهات کوچک این احساس را در اجرایتان از بین ببرد. اجازه دهید تا شور و برانگیختگی تان در هنگام اجرا حاضر باشد. مرور کردن قوانین قبل از اجرا: نکاتی که ذکر کردم، شش قانون طلایی من است.من به شما پیشنهاد می کنم که ده الی پنج دقیقه قبل از رفتن برروی صحنه مرور کنید. به کدام از آن ها به صورت عمیق فکر کنید. این قوانین را قبل از اجرا مرور کنید و سپس با تمرینات کششی و گرم کردن خود ماده برای رفتن به صحنه شوید تا بهترین اجرای عمرتان را تجربه کنید. خلاصه ای از شش قانون طلایی: 1. شما به بهترین صورت ممکن تمرین کرده اید. به خلبان اتوماتیک خود اعتماد کنید و کارها را به آن بسپارید. 2. هرگز دست به قضاوت درباره اتفاقاتی که در هنگام اجرا خواهد افتاد، نزنید. تنها تفکرتان را به صورت غیر شفاهی و با استفاده از قصد و ارده خود تقویت کنید. 3. هرگز درباره واکنش شنوندگان و حضار درباره اجرایتان فکر نکنید. حتی اگر اشتباهات و بی دقتی هایی را در اجرایتان داشته باشید. 4. در میان موسیقی باشید، در لحظات حضور داشته باشید. برروی صحنه باشید نه در میان شنوندگان و حضار. 5. بین مهارت ها و نکاتی که در نوازندگی تان اهمیت بیشتری را به آن اختصاص می دهید، مهمترین و پراهمیت ترین آن را انتخاب و برروی آن قبل از اجرا تمرکز کنید. 6. لذت ببرید! اجازه دهید تا احساس و حس برانگیختگی تان برروی صحنه حاضر شود منبع نوای ایرانی
 
بسیاری از نکات هستند که رعایت آنها در هنگام تمرینات تاثیر بسزایی در پیشرفت شما دارند. همانند یک نوازنده حرفه ای فکر کنید حتی اگر امروز شروع به یادگیری ساز نموده اید! نوازندگان حرفه ای بسیاری بوده اند که بدلیل عدم توجه به بدن و اعضای خود و تمرینات مداوم بعد از سالها دیگر نمیتوانند به نوازندگی ادامه دهند و دچار مشکلات حاد جسمی شده اند.

رعایت برخی نکات ساده موجب تضمین بقای نوازندگی شما خواهد شد.

محیط خود را از وسائلی که میتواند تمرکز شما را بهم بریزد خالی سازید. کامپیوتر، تلویزیون، عکس و از این قبیل وسایل میتوانند موجب شود تا ناخود آگاه دقت شما کمتر شود. اتاقتان باید تمیز و وسایل در آن منظم چیده شده باشد. محیطی بهم ریخته و نامنظم میتواند کارایی شما را کم نماید.

همیشه قبل از شروع به تمرین صندلی - پایه نت - زیرپایی (در سازهایی گیتار و تار) و کلیه وسایلی که در هنگام تمرین میتواند نقش بازی نماید کنترل نمایید، زیرا که بسیاری از این وسائل اگر شخصی نباشند ممکن است سطح و ارتفاعش برای شما مناسب نباشد.

مطمئن شوید که زمانی که ساز میزنید آیا در راحت ترین حالت ممکن هستید. برای این کار بهترین روش این است که نحوه ایستادن و یا طرز قرار گرفتن بر روی صندلی را به وسیله یک آینه تمام قد کنترل نماید. تمرین جلوی آینه یکی از روش های بسیار مفید است تا شما بتوانید بر مشکلات خود در زمینه استیل نوازندگی غلبه نمایید.

توجه کنید به نقاطی که بدن با ساز شما درگیر میشود و یا وسایلی که هنگام نواختن برای راحتی استفاده مینمایید. آیا همه چیز در حالت طبیعی است یا خیر. واقعیت این است که ساز باید با بدن شما بعنوان یکی از اعضایتان هماهنگ شود در غیر اینصورت عاملی وجود دارد که ذهن و جسم شما را از انجام این کار باز میدارد، پس بدنبال پیدا کردن مشکل اصلی باشید. در این زمینه میتوانید از معلم خود تقاضای راهنمایی بخواهید.

سعی کنید تا خود را مجبور نمایید در هنگام شروع هر تمرین برنامه ای برای گرم کردن عضلات و انگشتانتان برای خود تهیه نمایید، تمریناتی بدور از ساز. زیرا بسیاری تنها به تمریناتی کوتاه برای گرم کردن آنهم توسط ساز اکتفا مینمایند که کار مناسبی نمیباشد.
شش:تمرین تنها فیزیکی نیست بجای اینکه تنها با عضلاتتان ساز بزنید قبل از شروع هر تمرینی چه گام و چه قطعه با نگاه کردن به نت قطعه مورد نظر، ذهن خود را برای تمرین آماده سازید. به عقیده شخصی (نگارنده) بسیاری از تمرینات عضلانی تنها وقت شما را میگیرند و کار مفیدی را انجام نمیدهند! درواقع تنها شما خسته میشوید و حس کاذب پیشرفت را به شما دست میدهد؛ در حالیکه با تمرینات ذهنی میتوانید با فشار کمتر و بازدهی بالاتر از تمرینات خود استفاده ببرید.

بسیاری از نوازندگان مشهور بوده اند که به دلیل این فشار بیش از حد دیگر از نواختن ساز عاجز مانده اند.

دیگر زمان تمرینهای فیزیکی با صرف ساعت های زیاد به پایان رسیده است، تاثیری که یک ساعت تمرین ذهنی بر روی شما دارد بیش از ساعتها تمرین فیزیکی است؛ (این گفته بسیاری از ویرتوزهای معاصر است مانند گلن گولد است) در مقالات اتی برخی از این تمرینات معرفی خواهد شد.

هفت:
تمرینات کششی بر روی ساز نیز بسیار مفید است اما توجه کنید که این تمرینات حتما باید بعد از گرم کردن انگشتان صورت گیرد.

هشت: از تمرینات خود لذت ببرید! تمرین تنها ایجاد صداهایی گوشخراش و بی معنا نیست بلکه باید سعی نمایید تا تمرینات خود را متنوع سازید و در هنگام اجرا با لبخند و بدون هر گونه تنش خاصی در عضلات فک و چهره به تمرین بپردازید. تابحال شاید برخی از نوازندگان را دیده اید که در هنگام نواختن یک نت اشتباه اخم میکنند و یا دندانهاشان را بهم فشار میدهند یا حتی شاید خود شما نیز از ان دسته نوازندگان باشید!

نوازنده حرفه ای کسی است که حتی در زمانی که اشتباه میکند طوری با مخاطب رفتار کند که هیچ اتفاقی نیافتاده است و با آرامش خاصی کار خود را ادامه دهد. اشتباه در اجرا یکی از نکاتی و یا فراموشی چیز عجیب و غیرقابل تحملی نیست و بسیاری از برجسته ترین نوازندگان دنیا نیز در اجراهای خود اشتباهاتی را صورت میدهند اما فرق آنان با دیگر نوازندگان در چیست؟ مهم نحوه برخود شما با این مساله است. یکی از شیوه های رفع این مشکل (اخم کردن و یا بهم فشار دادن دندان) این است که در هنگام نواختن دهانتان را باز نگه دارید؛ شاید کمی عجیب باشید اما روشی کاملا کاربردی و علمی میباشد و جدا از آن کمک شایانی به بهبودی وضعیت تنفسی خود مینمایید!

ده:از تکنیک ها پیشگیری کننده و آرامش دهنده نیز استفاده نمایید. استفاده از تکنیک های موزیک کینزولوژی - تکنیک های الکساندر و یوگا و تای چی بسیار موثر میباشد.

یازده: ورزش را فراموش نکنید! ورزشهایی از قبیل دوچرخه سواری و شنا و کوه پیمایی بسیار مفید میباشد. اما ورزشهایی چون بدنسازی بدلیل بر هم زدن تعادل و بالانس میان عضلات انگشتان برای نوازنده سازهایی مانند گیتار و پیانو مناسب نیست بلکه ورزشهای هوازی (آیروبیک) بدلیل بالا بردن گردش خون و افزایش میزان تنفس بسیار مناسبتر میباشد.

دوازده:مهمترین نکته در تمرین و بطور کل در نوازندگی داشتن هدف میباشد. برای تمرین هر قطعه و هر اتود و هر گامی هدف و نکاتی که از آن میخواهید را مشخص نمایید. تمرینات بر حسب عادت و یا اجبار بیشترین آسیب ذهنی را بر شما وارد می سازد.

نکته آخر: به هیچ وجه فکر این را نکنید که نمیخواهید یک نوازنده حرفه ای بشوید! و اگر امروز تنها برای ساعاتی کوتاه تمرین میکنید احتیاجی به رعایت این مسائل نیست. رعایت این نکات شرط اول نواختن هر سازیست.

منبع:تالار های جامع و تخصصی پادشاه ایرانی
 
ویولون، سازی با توانمندی های بسیار در زمینه اجرای موسیقی است و این موضوع حاصل از امکاناتی است که پیش از هر عاملی، ساز با ویژگی های منحصر به فرد خود در زمینه طراحی و ساخت و نیز اصلاحات انجام گرفته بر روی آن در طی چند قرن، در اختیار نوازندگان و آهنگسازان قرار داده است و هنرمندان با بهره گیری از این خصوصیات، تکنیک های مختلف نوازندگی این ساز را ابداع کرده و آن را پرورش داده اند.

با نگاهی بر آثار بر جای مانده از نوازندگان بزرگ ویولن و سیر پیشرفت و تکامل تکنیک نوازندگی این ساز در طی تاریخ، به اسامی بزرگانی چون کرلی، تارتینی، ویوالدی، ویوتی، پاگانینی، ویوتام، وینیاوسکی و... بر خواهیم خورد که هر یک در دوره حیات خویش با نوآوری ها و ارتقای سطح تکنیک در زمینه نوازندگی و آثار، باعث پیشرفت و تکامل هنر نوازندگی این ساز گشته و جالب اینجاست که این پیشرفت هم گام با تکامل ساخت ویولن و آرشه بوده است.

در این میان، توانمندی ویولن در زمینه نواختن نت های مشخص به اشکال متفاوت در پوزیسیون ها و سیم های مختلف و با آرشه گذاری های گوناگون باعث می گردد تا دست نوازنده ویولون در اجرا بسیار باز بوده و نوازندگان مختلف با نگرش ها و دیدگاه های متفاوت اجرایی، انواع مختلفی از ادیت در ویولن را در اجرای جملات آثار برگزینند و از همین روست که همواره شاهد اجراهایی با خصوصیات و تاملات کاملا متفاوت با یکدیگر از یک اثر هستیم و همین تفاوت نگرش ها و قرائت ها است که باعث بروز خلاقیت ها و آفرینش های مجدد و زیبا از یک اثر مشخص می گردد.

اما در این میان نکته ای که نباید از آن غافل بود تاثیری است که ساختار بعضی جملات خاص در آثار، بر ادیت قطعات می گذارد. همانطور که اشاره شد نوازندگان با دیدگاه های متفاوت اجرایی و نیز بهر گیری از ویژگی های منحصر به فرد ویولون، امکان انتخاب و گزینش حالات متفاوتی از اجرای جملات در یک اثر را خواهند داشت؛ اما گاه عوامل ساختار باعث می شوند تا انواع گزینه های متفاوت و قابل اجرای یک جمله خاص کنار گذاشته شوند و در نهایت یک منطق، حاکم بر روش اجرای یک جمله گردد.

• فرم اجرایی جملات اولین و مهمترین عامل تاثیرگذار بر منطق آرشه و انگشت گذاری است. در بسیاری از قطعات، مجموعه میزانهایی وجود دارند که به لحاظ شکل و فرم اجرایی دارای ساختاری یکسان و همانند هستند و به طور معمول برای نواختن آنها از یک یا چند تکنیک خاص که حالتی تکرار شونده دارد، استفاده می گردد.

• عامل بصری در نوازندگی ویولن که به درک بیننده از نوازندگی شخص باز می گردد و تاکید بر "ماهیت دیدن" از آنچه به مورد اجرا است، دارد. به گونه ای که گاه منطق حاکم بر بینایی و زیبایی شناسی حاصل از آن حکم می کند تا گزینه ای مشخص از میان سایر گزینه های ممکن، انتخاب شود و سایر گزینه ها بر اثر منطق حاکم بر این عامل، برای اجرای یک جمله به کنار گذاشته شوند.

جالب اینجاست که در زمینه نوازندگی ویولن هرگز نباید از تاثیرگذاری عامل بصری نواختن این ساز بر شنونده غافل بود و این از مواردی است که جاذبه و کشش بسیاری را در زمینه علاقه مندی به این ساز و لذت از نواختن آن ایجاد می کند. بنابراین، این اصل هم در شیوه نواختن زیبا و صحیح این ساز و رعایت اصول نوازندگی ویولن و هم در نحوه ادیت در ویولن بهتر است مورد توجه قرار گیرد.

• عامل شنوایی که تاکید بر "ماهیت شنیدن" شخص شنونده دارد و متاثر از عواملی چون تمپو، قدرت صدا، گلیساندو، زنگ و تمبرهای مختلف صدایی قابل اجرای یک نت و یا یک مجموعه نت می باشد و حاصل از امکاناتی است که ساز و تکنیک اجرایی در اختیار نوازنده قرار می دهد. این عامل نیز می تواند منطق حاکم بر گزینش نوع خاصی از ادیت در هنگام نواختن یک جمله گردد.

• وابستگی موسیقی به زمانه و دورانی که موسیقی در آن تصنیف گشته و سبک موسیقایی رایج در آن دوران هنری و وابستگی این شاخه از هنر به دیگر هنرها چون نقاشی، معماری و... نیز می تواند باعث گردد تا سیاقی خاص بر روش آرشه و انگشت گذاری حاکم گردد.

در اینجا لازم به یادآوری است که گاه ترکیبی از عوامل فوق می تواند تاثیرگذار بر منطق ادیت جملات خاص گردد. حال با این مقدمه، می توان به چگونگی تاثیرگذاری ماهیت عواملی چون دیدن، شنیدن، سبک و... و تاثیر آنها بر موسیقی که ایجاد کننده ساختار و فرم اجرایی در جملاتی خاص است، پی برد و از منطق انتخاب و گزینش ادیت در دسته جملاتی که این عوامل بر آنها تاثیر گذاشته است، آگاه گشت. در قسمت های بعدی بیشتر به تشریح این عوامل خواهم پرداخت.      HATMONY TALK

 
طور کلی مهمترین معضلات در آموزش این دانش عبارتند از:


1- در کتب آموزشی ویولن، تاکید بیشتر بر روی تکنیک های نوازندگی این ساز می باشد و تاکیدی بر روی آموزش ادیت وجود ندارد و حال آنکه این مقوله، خود یک مبحث جداگانه می باشد. گستردگی و پراکندگی بسیار زیاد مسائل دانش ادیت که هیچگونه جمع بندی مفید و کاملی برای آن وجود ندارد و همچنین کمبود یا عدم وجود منابعی که بصورت مدون این دانش را بررسی وآموزش دهد، همواره باعث می گردد تا هاله ای از ابهام و بی دانشی در این زمینه وجود داشته باشد.


2- با توجه به عوامل جهانی بودن و قدمت استفاده از ویولن به لحاظ تاریخی در دنیا، دروس و کتب مربوط به آموزش تکنیک ویولن دارای کثرت زیادی می باشد.


از دیگر سو، با توجه به بسیار دشوار بودن نوازندگی این ساز، پیشرفت در این ساز بطور معمول بسیار با کندی توسط هنرجویان صورت می پذیرد و از آنجا که بطورعمومی مدت زمان کلاسهای آموزشی برای این ساز بسیار کم در نظر گرفته می شود و تشکیل شدن اکثر کلاسهای آموزشی بصورت یکبار درهفته می باشد، غالبا فرصت آموزش این شاخه برای هنرجویان فراهم نمی گردد و بطور کلی فرصتی برای آموزش ادیت بوجود نمی آید.


3- بسیاری ازهنرآموزان ویولن خود تحت یک سیستم آموزشی جامع و مدون، این دانش را بطور کامل فرا نگرفته اند و همواره نوعی بی دانشی وعدم تعمق در رابطه با این موضوع مشاهده می گردد.


4- اصولا باید دانست که در تمام دنیا، ویولن سازی است که هزینه یادگیری آن حتی در سطوح عمومی، نسبت به سازهای دیگر بالاتر است و هنرجویان برای گذراندن سطوح تخصصی و سطح بالای این ساز، هزینه زیادی را باید بپردازند.


نوازندگان ویولن برای نواختن در سطح اعلای آن، نیازمند دانستن بسیاری از رموز و اطلاعات و دانسته های قیمتی هستند و متاسفانه این مورد باعث می گردد تا بسیاری از تنگ نظری ها در زمینه آموزش به هنرجویان بوجود آید و آنها نتوانند بطور کامل از آموخته ها و دانش استادان خود استفاده نمایند.


ب- تعریف :

ادیت(Edit) در ویولن دانش مربوط به انگشت گذاری و آرشه گذاری برای آثار تصنیف شده این ساز* است. بنابراین باید به این نکته که مفهوم این واژه بطور همزمان، برای هر دو مورد فوق کاربرد دارد، توجه نمود و معادل سازی واژه انگشت گذاری در فارسی، بجای واژه ادیت به دلیل عدم جامعیت آن، اشتباه می باشد.


ج- آغاز آموزش:

بطور کلی فراگیری ادیت باید در طول زمان دوره آموزش نوازندگی و به موازات آن توسط هنرجو انجام پذیرد. طبعا اولین و ابتدایی ترین آموزشهای ادیت در زمانی که هنرجو دروس مربوط به انگشت گذاری در دومین پوزیسیون ویولن را آغاز می نماید، می تواند با مقایسه انگشت گذاری ها در آن پوزیسیون و پوزیسیون اول شروع شود.


در واقع آشنا شدن هنرجو با مقوله ادیت، در آغاز بصورت آشنایی با علائم آن صورت می گیرد و سپس با آموزش دیدن هنرجو برای نواختن در پوزیسیون های مختلف دست چپ و به تبع آن نواختن آثار و آشنایی با ادیت های مختلف از یک اثر و مقایسه آنها با یکدیگر و همینطور مشاهده اجراهای مختلف توسط هنرمندان از یک اثر دنبال می گردد. گذشت زمان و پدید آمدن دیدگاهها و اطلاعات جدید، ازعواملی است که تاثیر بسزایی در یادگیری و ادیت کردن های نوازندگان ویولن دارد.


در این میان به دو نکته بایستی توجه داشت اول آنکه میزان اطلاعات استاد در این رابطه و پرسش وپاسخ میان هنرجو و هنرآموز نقش بسیار موثری در آشنایی هنرجو با این دانش دارد و دوم اینکه ادیت کردن صحیح یک اثر، مبتی بر یکسری اصول اساسی می باشد که در واقع با رعایت آنها ادیت نوازنده از اثر با ارزش تلقی می گردد.


د- معرفی علائم و نشانه ها:

برای آشنایی با ادیت کردن آثار ویولن یا نواختن آثار ادیت شده، نیازمند به آشنایی به یکسری علائم و نشانه های اولیه هستیم که در ذیل ارائه می گردند:


د- 1 : نشانه های دست راست: این نشانه ها عبارتند از شماره انگشتان دست راست که به ترتیب از انگشت اول سبابه، با شماره (1) لاتین و انگشت میانی با شماره ( 2) لاتین و تا آخر.

تصویر قسمتی از نت ادیت شده ویولن


برای نشان دادن حالت نواختن در سیمهای مختلف نیز از شماره های یونانی استفاده می گردد. بر این اساس سیم اول یا سیم "می" با علامت"I" ، سیم دوم یا سیم" لا" با علامت"II" ، سیم سوم یا سیم" ر" با علامت III"" و در آخر سیم چهارم یا سیم "سل" با علامت "IV" نمایش داده می شوند.



تذکر- 1: برای نشان دادن حالت نواختن یک نت بطور عمومی، از هر دوی علامات فوق استفاده می گردد تا مشخص شود نت مذکور در کدام سیم و با چه انگشتی بایستی نواخته شود.


د- 2 : برای نمایش جهت نواختن با آرشه، از علامت(V) برای آرشه چپ و از علامت (U) برای آرشه راست استفاده می گردد. برای نمایش نواختن نت ها بصورت گروهی در یک آرشه نیز، از علامت قراردادی لگاتو استفاده می گردد.


تذکر-2: در اکثر موارد، آغاز پاساژهای موسیقی با آرشه راست آغاز می گردد مگر آنکه نیازهای موسیقایی قطعه یا موارد تکنیکی نوازندگی، خلاف آنرا ایجاب نماید.

 

کنترل در اجرا

     مسئله ی فشار عصبی در اجرای موسیقی مورد بی توجهی بسیاری از معلمان واقع میشود اما تحقیق نشان داده است که نود و هفت درصد نوازندگان ارکستر قبل از اجرای کنسرت تشویش و نگرانی دارند و شصت درصد آنها معمولا از مشروبات الکلی استفاده میکنند.

     نظریه ی «ترس از صحنه»ی هاواس که عمدتا تئوری های مشهور تعادل جسمی او را تکرار می کند به تمام جنبه های این مسئله نمیپردازد و پیشنهاد های تکمیلی زیر می تواند در این زمینه مفید باشد:

   ۱.آمادگی کامل ضروری است.کوچکترین نقص در کار در اجرای عمومی بزرگ جلوه خواهد کرد بنابراین ورزیدگی تکنیکی برای یک اجرای مطمئن ضروری است.

   ۲.ضربان سریع قلب در اجرای لگاتو های با سرعت آهسته ایجاد اشکال میکند.از تنفس عمیق بپرهیزید و مطمئن شوید بازدم خوبی انجام میشود.

   ۳.قابلیت تغییر و انعطاف در انگشت گذاری،آرشه کشی،صدادهندگی و حتی دینامیک ها در تمرین نهایی مهم است.

    ۴.قسمت های آهسته و پاساژ هی ساده را رست کم نگیرید.بر خلاف تصور احتمال عدم موفقیت در اجرای این قسمت ها بیشتر است.

    ۵.با شبیه سازی شرایط کنسرت از غافلگیری جلوگیری کنید.مثلا موقعیت هایی را مانند وضعیتی که یک سیم از کوک خارج شده در نظر بگیرید یا یک سولو از اثری ارکستری را در حالت نشسته و با لباس رسمی شب تمرین کنید.

    ۶.تا حد ممکن در جوامع عمومی بنوازید.

    ۷.بر اساس نشاط و نیرو در ساعت هفت و نیم شب یا بعد از آن(یا هر ساعتی که کنسرت آغاز میشود) در طول روز قدم بزنید و غذایی متعادل صرف کنید و قبل از اجرا پرخوری نکنید.

    ۸.با پریشانی حواس،کم رویی و دست پاچگی به هر نحو ممکن مقابله کنید.

     ۹.دائم به اشتباهات فکر نکنید.هنگام اجرا بهتر است که نگران نتایج کار خود نباشید و تمایل به موفقیت به هر قیمت را در خود مهار کنید.

این هدف به ترتیب توسط نوربرت برینین و یهودی منوهین در زیر بیان شده است:

«برای اینکه بتوانم با یک جمعیت ارتباط برقرار کنم باید بتوانم تنها باشم.من وانمود میکنم فردی تنها هستم و سپس برای خود و پروردگارم مینوازم.»

«حضور هنرمند هنگامی قوی تر احساس خواهد شد که هرچه بیشتر تمرکز کند و متوجه خود باشد و شنوندگان را فراموش کند.»

             نوازنده ویلن،ایستاده«نوربرت برینین»

             یهودی منوهین

 
سلام. ۲ تکنوازی ویولن رو از دوستم حامد گرفتم . و بهتون تقدیم میکنم. امیدوارم لذت ببرید.
 

  

 

 

 

 

 

 

 
- فیزیک بدن و قدرت بدنی نوازنده از مواردی هستند که بایستی در انتخاب ساز مورد توجه جدی قرار بگیرند. بسیاری از سازها برای نواختن یا حتی نگهداریشان در هنگام نواختن توسط نوازنده توان بدنی بالایی رامی طلبند و از طرف دیگر نباید از نقش فیزیک بدن نوازنده نیز غافل شد، زیرا این امر در کوتاه مدت و دراز مدت تاثیرات زیادی را دارد.

نوازندگانی که سازی را انتخاب کرده و می نوازند که با فیزیک بدن آنها سازگاری ندارد، هم در هنگام نواختن آن دچار مشکل می شوند و هم با گذشت زمان دچار بیماری ها و آرتروزهای مختلف می گردند. زیرا متاسفانه در هنگام انتخاب ساز اغلب به این مسئله توجه چندانی نمی شود و این امر مهم تلقی نمی گردد. برای نمونه ثابت شده که داشتن گردن بلند برای نواختن ویلن مناسب نیست و خطر بروز آرتروز در این دسته از نوازندگان بیشتر از دیگران است یا کسانی که مشکلات و نارسایی های ریوی دارند در نواختن سازهای بادی دچار مشکل می شوند.

از طرف دیگر، همانطور که گفته شد داشتن قدرت بدنی مناسب در نواختن بعضی از سازها لازم است، مثلا کنترباس نیازبتوان بدنی مناسبی برای نگهداری و نواختن دارد. هرچند که در این موارد قطعیتی وجود ندارد، اما در هر حال وجود یکسری از شرایط و ویژگی های بدنی برای نواختن هر ساز، مفید تر ازعدم وجود آنهاست.

10- درانتخاب ساز بایستی به فراوانی و تنوع وسایل مورد استفاده در آن ساز و قیمت آنها و همچنین وجود مراکز و افرادی که این خدمات را ارائه می دهند توجه داشت. بسیاری از قطعات بکار رفته در سازها از قطعات مصرفی بوده و بعد از مدتی مستهلک می گردند - نظیر سیم های یک ساز زهی- و یا اینکه ساز در اثر استفاده یا تعویض قطعات، نیازمند تنظیم می گردد و در اینجاست که مشکلات بیشمار رخ می نمایند. نبود بسیاری از وسایل اصلی اولیه و جانبی مورد استفاده دراکثر سازها و همچنین عدم وجود تکنیسین دوره دیده کاردان و با مهارت، که در اثر تنظیم و تعمیر او، صدمه ای به سازوارد نگردد و همینطورعدم وجود وسایل استانداردی که این تکنیسین در تنظیم و تعمیر ساز باید از آنها بهره گیرد، مشکلات را چندین برابرمی گرداند.

 

11- میزان شهریه پرداختی برای یادگیری سازهای مختلف متفاوت است و باعث می شود که این پارامتر به همراه قیمت ساز، برای افرادی که اطلاع چندانی از مواردی نظیر آنچه در این سلسله مقالات عنوان شده ندارند، از مهمترین عوامل انتخاب ساز گردد.

تعداد زیادی ازافراد درهنگام انتخاب ساز به دنبال سازی هستند که دوره آموزشی کوتاهی داشته و شهریه نسبتا کمی نیز داشته باشد. البته این مورد همانطور که در این مقاله نیز آمده، از عوامل گزینش ساز است، اما سایر موارد مطرح گشته در بالا در درجه اهمیت بیشتری نسبت به این عامل قرار دارند.

 

12- میزان تنوع و وجود کتاب های آموزشی و در درجه بالاتر، دردسترس بودن نت های قطعات مختلف یک ساز، بایستی بسیار جدی گرفته شود." درحال حاضر" تهیه کتب آموزشی نسبت به تهیه نت قطعات تخصصی سازها در ایران ساده تر است. متاسفانه نبود مراکز فروش نت های موسیقی و"عدم وجود رقابت" بین همین چند مرکز انگشت شمار، که دارای امکانات بسیار محدودی از لحاظ آرشیو نت های موسیقی هستند، باعث شده تا نوازندگان دسترسی بسیار ناچیز و محدودی به نت قطعات مورد علاقه خود یابند. در واقع در این بخش نوازندگان بیشتر نت ها را از طریق دست به دست از یکدیگر یا از طریق اساتید موسیقی خود تهیه می کنند.

 در این روش نمی توان به نت بسیاری از قطعات که زمان چندی از ساختشان نمی گذرد دستیابی پیدا کرد و در نواختن همان قطعات شناخته شده ترنیز نوازندگان دچار مشکل می گردند، زیرا به علت استفاده شدن مکرر و طولانی و همینطور دست به دست این نت ها، آنها اکثرا کثیف، خط خورده و نا واضح گشته اند و نوازندگان را به اشتباه می اندازند.

این مسئله برای بعضی از سازها حاد تر بوده و بایستی قبل از انتخاب ساز مورد بررسی دقیق، برای ساز مورد علاقه قرار گیرد.

- جمع بندی : بنابر آنچه که در بخشهای مختلف این مقاله بررسی شد به این نتیجه می رسیم که انتخاب یک ساز برای نواختن، صرفا یک مسئله ساده و یا احساسی نیست و بایستی به بسیاری از مسائل توجه داشت و با استادان موسیقی مشورت داشت.

 
کلیفن یا Violin Rosin از درخت کاج یا دیگر درختان مخروطی به دست می اید.این صمغ را در حالت مایع حرارت می دهند تا برخی از اجزای �?رار ان بخار شود(جدا شود) سپس در قالب های مخصوص ریخته صبر می کنند تا سرد و جامد شود.کلی�?ن نسبتا ش�?ا�? است و رنگ ان از زرد تا سیاه متغیر است.در دمای اتاق کلی�?ن معمولا جامد و شکننده است اما در دماهای بالا(دمای ذوب مت�?اوت است معمولا بین 100 تا 120 درجه سانتیگراد) ذوب می شود.کلی�?ن همچنین بسیار قابل اشتعال است و و هنگام سوختن دود سیاهی می کند و می سوزد بنابراین هنگام ذوب کلی�?ن باید بسیار دقت کرد.کلی�?ن در موادی مانند الکل اتر بنزن قابل حل است.از کلی�?ن و برخی مواد تشکیل دهنده ان در ساخت صابون انواع واکس ها براق کننده ها چسب ها اهار زنی کاغذ جوهر های چاپ و.... است�?اده میشود.
گاهی به کلی�?نی که برای سازها است�?اده می شود نقره یا طلا می ا�?زایند تا خاصیت اصطکاک ان ا�?زایش یابد .علاوه بر نوازندگان رقاصان باله نیز هم گاهی از پودر کلی�?ن برای ک�?ش هایشان است�?اده می کنند تا از سر خوردن جلوگیری کنند همچنین بازیکن توپ گیر در بیسبال و در بعضی ورزشها برای پرتاب بهتر توپ از کلی�?ن است�?اده می شود.
جنوب چین , شمال ویتنام , ایالت های اتلانتیک جنوبی و خلیج شرقی امریکا و در اروپا بخش les landesدر �?رانسه از مناطق تولید کننده کلی�?ن به حساب می ایند.
جالب است بدانید که نام کلی�?ن از Colophony or Colophonia Resina می اید که مشتق از نام شهری قدیمی به نام Colophon است.

امیدوارم این مطلب م�?ید واقع شده باشد اگر نیاز به اطلاعات بیشتری دارید با پیام خصوصی به من خبر دهید تا شما را به سایتهای اینترنتی که وجود دارد راهنمایی کنم.

خدا نگهدار شما
 منبع نت اهنگ
 
الگوی شماره1/3:
شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت اول به صورت حلالی
شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت اول به صورت حلالی

-انگشت گذاری دست چپ:
3/1/1: اصل ماندگاری انگشتان بر یک سیم:

هنرجو در مراحل ابتدایی آموزش، همواره باید هنگام انگشت گذاری بر گریف به اصل ماندگاری انگشتان توجه داشته باشد. هر چند پس از طی مراحل اولیه نوازندگی، این امر کمتر توسط نوازندگان حرفه ای مورد توجه قرار می گیرد.

پایبندی هنرجو در مراحل ابتدایی آموزش به اجرای صحیح این اصل، باعث می گردد تا اولا ذهن هنرجو به درکی صحیح تر از نحوه چیدمان انگشتان در وضعیت های متفاوت انگشت گذاری با فواصل مختلف دست یابد و ثانیا توانایی فیزیکی هنرجو برای نگهداری همزمان انگشتان در وضعیت های نامتعارف انگشت گذاری افزایش یابد و ثالثا بر میزان توانایی هنرجو در گذاشتن یک انگشت بر گریف به شکل مستقل از دیگر انگشتان افزوده گردد.

اصل ماندگاری انگشتان بر یک سیم:
هرگاه انگشت گذاری در یک سیم به ترتیب از انگشت اول به بعد انجام پذیرفت نوازنده بایستی علاوه بر نگهداری انگشت آخر، انگشتان گذاشته شده قبلی را نیز، بر روی گریف نگاه دارد اما اگر انگشت گذاری به شکل نامنظم و بدون ترتیب انجام پذیرفت، دیگر نیازی بر گذاشتن همزمان انگشتان ماقبل بر روی گریف وجود ندارد.

برای مثال، اگر بر روی سیم -لا- اجرای پشت سر هم نت های لا تا می در پوزیسیون اول مطرح باشد، نبایستی پس از نواخته شدن هر یک از نت های این مجموعه انگشت متناظر با آن را از روی گریف برداشت. اما در صورتی که بلافاصله پس از اجرای سیم آزاد نواختن نت - ر- مطرح باشد، نیازی به گذاشتن همزمان انگشتان اول و دوم با انگشت سوم وجود ندارد و انگشت سوم می تواند به شکل مستقل بر روی گریف گذاشته شود.

البته باید توجه داشت اجرای این اصل در مجموعه های کوچکتر انگشت گذاری نیز به همین شکل صورت می پذیرد. برای مثال در اجرای پشت سر هم نت های دو، ر، می بر روی سیم لا نبایستی انگشتان دوم و سوم را پس از اجرای نت های - دو - و - ر - برداشت و برای نواختن نت- می - بلافاصله پس از نت - سی - نبایستی انگشتان دوم و سوم را بر روی گریف گذاشت و در این حالت انگشت چهارم به تنهایی بر روی گریف می نشیند.

تذکر-14:
اجرای این اصل در یک پوزیسیون، بستگی به شکل فواصل موسیقایی انگشتان آن نسبت به یکدیگر ندارد.

3/1/2: نحوه انگشت گذاری:

شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت دوم به صورت حلالی
همواره در هنگام انگشت گذاری موارد زیر بهتر است به شکل همزمان رعایت گردد تا به شکلی صحیح از انگشت گذاری دست یابیم:
3/1/2/1: در هنگام انگشت گذاری بر روی گریف ویولون لازم است تا انگشتان به صورت هلالی بر روی گریف گذاشته شوند.

اگر انگشت از بند اول خود به سمت داخل بشکند و به اصطلاح انگشت به جای شکل هلالی به صورت هشتی گذارده شود این امر به مرور زمان باعث ایجاد دردناکی انگشت در این ناحیه گشته و از دیگر سو از میزان احاطه نوازنده در انگشت گذاری می کاهد.


شیوه غلط قرار گرفتن انگشت اول
3/1/2/2: همواره در نواختن، بایستی سیم از ناحیه نشیمنگاه سر انگشت گرفته شود و از دخالت ناخن در انگشت گذاری جلوگیری گردد و انگشت در هنگام نشستن بر روی گریف نبایستی به فرمی قرار گیرد که ناخن نوازنده با سیم درگیر شود و به عبارت دیگر نوازنده سیم را با ناخن بگیرد.*

در این حالت اشتباه، از میزان قوس داخلی انگشتان و شکل هلالی آنها کاسته می گردد و برای انگشت گذاری، به ناحیه سر انگشت فشاری بیشتر از حد لازم، وارد می گردد و همچنین از میزان تسلط در انگشت گذاری کاسته شده و در عین حال از میزان استقلال انگشتان نسبت به یکدیگر در هنگام نواختن کاسته می گردد.


شیوه غلط قرار گرفتن ناخن روی سیم
3/1/2/3: هرگاه در امتداد درازای انگشت خطی فرض کنیم که این درازا را به دو نیمه سمت چپ و راست قسمت کند، لازم است تا نوازنده ویلون با نیمه سمت چپ نشیمنگاه سر انگشت، بر روی گریف انگشت گذارد.

زیرا اولا با توجه به فاصله اندک میان سیم ها در ویلون در صورتی که سیم با نیمه سمت راست انگشت گرفته شود، انگشت تا حدود زیادی بر روی سیم بم تر مجاور قرار می گیرد و در صورتی که نیاز به اجرای نتی با شماره انگشت پایین تر بر روی سیم بم تر به طور همزمان( اجرای دوبل ) و یا بلافاصله پس از آن باشد، اجرا با مشکل همراه خواهد شد.


شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت سوم به صورت حلالی
ثانیا انگشت گذاری با نیمه راست نشیمنگاه سر انگشت، در بسیاری از هنرجویان منتهی به شکستگی مچ چپ به سمت راست می گردد که مطلوب نیست.( رجوع شود به بند 3/1/2- مچ )

3/1/2/4: به غیر از زمانی که اجرای کنت ها(به فتح کاف) یا همان فواصل پنجم مورد نظر نوازنده است، در سایر مواقع با رعایت موارد بالا بایستی به گونه ای انگشت گذاری انجام پذیرد که سیم زیرتر مجاور، آزاد باشد.


شیوه صحیح قرار گرفتن انگشت چهارم به صورت حلالی
تذکر-15:
انگشت گذاری زمانی به بهترین شکل انجام می پذیرد که بند شماره: 1/1/2 مربوط به چرخش دست به درستی انجام پذیرفته باشد.

*به همین منظور لازم است تا نوازنده ناخن را تا حد ممکن کوتاه نگاه دارد.
 
اجرای فاصله دوبل دهم با انگشتان اول و چهارم
اصول نوازندگی ویولن
3/1/3/4 : با توجه به بزرگی فاصله طولی و دور بودن نامتعارف انگشتان اول و چهارم، انگشت اول می تواند در هنگام اجرای دوبل های فاصله نهم و دهم ، به شکل شکسته در ناحیه ناکل در آید و نکته اشاره شده مربوط به شیوه نشستن انگشت اول در بند شماره 5/2/1/3 مبنی بر هم امتدادی بند اول این انگشت در پشت دست، با امتداد ساعد و دست چپ برقرار نیست.

3/1/4 : انگشت گذاری در سیم های غیر مجاور:
همانند بند قبل، انگشت گذاری در سیم های غیر مجاور نیز باید با جلوگیری نمودن از ایجاد هر حرکت اضافی در ناحیه دست، صورت پذیرد.

مچ نوازنده درهنگام تعویض سیم بم به سیم زیر غیر مجاور، نباید دچار شکستگی به سمت راست گردد و همچنین نیازی به خروج آرنج از زیر گریف به سمت راست در هنگام تعویض سیم زیر به سیم بم نمی باشد.

3/1/4/1: هنگامی که در یک پوزیسیون دست چپ نیاز باشد تا یک شماره انگشت بلافاصله پس از نواختن در یک سیم، در سیم مجاور و یا غیر مجاور خود گذاشته شود و از طرف دیگر فاصله طولی انگشت از شیطانک در سیم جدید تغییر نیافته باشد،دقت به محل دقیق نشستن انگشت ضروری است(مانند اجرای نت- دو بکار- در پوزیسیون اول سیم سل بلافاصله پس از نت- لا بکار- در همان پوزیسیون سیم می با انگشت سوم در گام دو ماژور).

زیرا با توجه به سه اصل اشاره شده قبلی یعنی چرخش دست به سمت گریف (بند شماره 2/1/1) ، لزوم پرهیز نوازنده از دادن حرکات اضافی به دست چپ برای انگشت گذاری و لزوم نشستن انگشتان از نیمه چپ نشیمنگاه سر انگشت بر روی گریف (بند شماره 3/2/1/3) ، هر شماره انگشت در زمان باز شدن (در انگشت گذاری از سیم زیر به سیم بم) یا بسته شدن خود(در انگشت گذاری به نحو عکس) مسیری مورب را نسبت به امتداد گریف طی می کند. البته بکار گیری یک شماره انگشت در سیم های مجاور راحت تر از حالتی است یک شماره انگشت بلافاصله در دو سیم غیر مجاور گذاشته می شود، زیرا در حالت اول انگشت مسیر مورب کمتری را بر روی گریف طی می کند.

در واقع لازم است تا نوازنده در این حالت اگر از سیم زیر به سمت سیم بم انگشت گذاری می کند، قبل از نشاندن انگشت کمی آن را جمع نماید تا صدای نت حاصله از انگشت گذاری به اصطلاح"زیاد" نباشد و در حالت عکس، قبل از گذاشتن انگشت بر سیم زیر کمی آن را باز نماید تا صدای نت حاصله یه اصطلاح "کم" نباشد.

هر چند میزان باز و جمع نمودن یک انگشت که به شکل ارادی توسط نوازنده انجام می پذیرد به اندازه بسیار ناچیزی است، اما دقت بر این نکته باعث می گردد تا صدای حاصله از انگشت گذاری دقیق گردد.

3/1/4/2: نکته دیگر که کمک شایانی به انگشت گذاری در سیم های غیر مجاور می نماید رعایت صحیح فاصله میانی بین دست چپ نوازنده و زیر دسته ساز است (مراجعه به تذکر- 11). در صورتی که نوازنده دست خود را بالاتر از میزان متعادل اشاره شده دست چپ نسبت به گریف نگاه دارد، روال انگشت گذاری در سیم های مجاور دچار مشکل گشته و انگشتان دیگر از نشیمنگاه سر انگشت بر روی گریف قرار نمی گیرند (مراجعه شود به بند شماره:2/2/1/3).

متاسفانه گاه برخی نوازندگان بر اساس این فرض اشتباه، که بالا بردن دست نسبت به گریف باعث تسلط بیشتر انگشت گذاری در تعویض سیم می گردد دست چپ خود را بیش از اندازه بالا می برند که این امر از میزان تسلط در انگشت گذاری می کاهد
اجرای فاصله دوبل دهم با انگشتان اول و چهارم

منبع هارمونی تالک